Bırakır mısın saçlarını ben yokken, Kıskandığım rüzgarlara gizlice. Savurur musun lalelerin üstüne Yoksa güllere mi dokunursun Dokunma ne olur kıskanırım Ellerin değince karanfillere Baharın içinde doğmuş Yeni bir papatya gibisin... Yıldızları küstüren gözlerini Oynatma sağa sola Bakmasınlar yıldızlar kıskanırım Hissederim gözlerini yanımda olmasan da Hissederim gözlerini daha ilk açtığın anda Sen yeter ki doğ hep geceme Gelir bulurum seni zifiri karanlıklarda.... Su ne kadar önemlidir ki aktığı sürece…ışık ne kadar önemlidir ki yandığı sürece…insan ne kadar önemlidir ki yanındayken… … … En çok kaybettiği değerler için ağlarmış insan…kıymet bilmek, yanındayken yokluğunu hissetmek, avuçlarının sıcaklığında terlerken ellerin, bir kutup ayazında üşüdüğünü düşünmek veya beraberken oturup bir ayrılıp mektubu yazmak…hangi ilişkide hangisini düşündük ve ne kadar kıymet bildik sahip olduğumuz değerleri yitirmemek adına… Neleri göze almalı, nelerden caymalı, ne kadar cesaretli olmalı ve ne kadar hiçe saymalı gururu “özlem” duymamak adına… Sahiplenme duygusu ne kadar bitimsiz bir istekse insan ömründe,özlem duymakta o kadar kaçınılmaz değil mi hayatımızda… “ölümden değil yaşayamadıklarından kork”* Yarına keşken kaldıysa, kaderin sana çizdiği bölgede ve bir birliktelikte güzellikleri yaşamak adına tükettiğin zaman dilimlerinin, sende bıraktığı izler ruhunu doyuracak boyutta mı…yoksa yaşayamadıklarına karşı bir hayıflanma mı var kaderine…”özlemek veya özlenmek” bence bu paragrafın başına dönüp tekrar düşünmeliyiz “insan yaşayamadıklarını özler” Susamanın, acıkmanın ve özlemenin ne yazık ki tam bir kelime karşılığı yok… yalnızca kendi yüreğinde hissedersin bu duyguyu...neyi ne kadar yaşadıysan o kadar onu duyumsarsın ruhunda… “cismi de yok resmi de”** İnsana duyulan kısmı yürekte hissedilen en derin boyutu bence…özlenmeyen biri olmaksa anlarda bıraktığın izler adına ne büyük bir kayıp... Titrek bir mum alevinde, sigarandan soluklandığın her dumanda,duyumsadığın her iyot kokusunda hayal kurup birini özlemek, gelmeyeceğini bile-bile beklemek ve dilemek hem de …yaşananları yinelemek adına ne büyük bir sabırdır… Her insan hak ettiği yerdedir…düşünce gücün ne kadar olumluysa ve ne kadar hoşgörülüysen yaşama ve insana karşı,bir o kadar alırsın karşılığını “özlemek veya özlenmek” adına… İnsan her beraberlikte her gün yeni bir şey keşfetmek ve yarına keşke bırakmamak için zorluyorsa kaderini ve her şeyden önce adam gibi sevmesini ve paylaşmasını biliyorsa yüreği yettiğince, özlem onu yıkacak kadar güçlü olmaz hiçbir zaman...bir merdiveni adım-adım çıkıyorsan,ayağının takılma şansı azdır tökezlenme adına… “özlem…” Nasıl anlatılır ki! hangi harfi-hangi kelimeyle… , …hangi cümleyi-hangi paragrafla birleştirip anlatmalı… , … kimi zaman çöl gündüzleri kadar sıcak ve gergin, kimi zaman çöl geceleri kadar ıssız ve serin değil mi… …özlem… ocak beyazı-şubat ayazı… …özlem… mart çamuru-nisan yağmuru… …özlem… mayıs güneşi-haziran ateşi… …özlem… temmuz yangını-ağustos kızgını… …özlem… eylül hüznü-ekim sürgünü… …özlem… kasım soğuğu-aralık buzluğu… …özlem…özlem…özlem… bazen çok, bazen az ama hep var değil mi… “özlem…” Her aya, her haftaya, her güne,her ana yetecek bir özlem yaratabiliriz beynimizin kıvrımlarında…hayal gücünün sınırlarını zorlayacak kadar çok özleme sahip olabiliriz. Hadi gelin “sahip olduğumuz değerlere sahip olduğumuz anlarda özlem duyarak yaşamayı öğretelim yüreğimize”…olur mu… … … Fenerbahçe aşkımız da böyle işte..onu her gün özlüyoruz..onsuz gün geçiremiyoruz..onun sayesinde gelip burada buluşuyoruz..Fenerbahçemiz sen bizim her şeyimizsin..sevdamızsın.. Fenerbahçelilik size tebessümle gözyaşını aynı anda yaşatabilir. bunun diğer taraftarların alay konusu olmasını da anlayışla karşılar Fenerbahçeli. çünkü duyduğu sevgi ve bağlılığın onlar tarafından anlaşılmasını beklemez. Fenerbahçelilik sözlükte ansiklopedide anlatılamaz. daha maç başlamamış takımınız sahaya çıkmamışken onbinlerce birbirini tanımayan insanın çalan tek bi şarkıda kenetlenip tek bir vücut olması tanımlanamayacak bir olaydır. sokakta görseniz ayıplarsınız belki koskoca adamın elinde atkısıyla "bir şarkısın sen.." derken ağlamasını. ama o kişilerce mabet diye tanımlanan ligde sonuncu da olsanız avrupada sıfır da çekseniz girebilmek için saatler öncesinden kuyruğa girmeniz gereken o büyülü mekanda böyle bir şeye karşılaştığınızda kendi gözleriniz dolar.Bütün stadın sadece meşale ve çakmaklarla aydınlatıldığı bir ortamda* çıldırmışçasına "yaşa Fenerbahçe" diye bağırırken yırtılan boğazınız acı veremez bir Fenerbahçeliye. O artık klasikleşmiş "yenilsen de yensen de taraftarın senle" tezahüratının geçerli olduğu tek yerdir. "hep destek tam destek" in yaratıcısıdır Fenerbahçeli. Fenerbahçeli takımını küçük düşürmeye çalışanlarla bilinçsizce tartışıp kavga edebilir tıpkı sevgilisine karısına laf eden birine saldırır gibi. bu yüzden ezik kompleksli yada bunun benzeri sıfatlar yakıştırılmasını da göze alarak. ama asıl ezik ve komplekslinin, fenerbahçenin başarısızlığından duydukları hazzın kendi başarılarından duydukları hazdan daha çok olanlar olduğunu da bilir. Fenerbahçelinin öyküsü bir aşk hikayesine benzer gözyaşlarının eksik olmadığı. mutluluktan da ağlarsınız üzüntüden de.. ama her damlası, duyduğunuz sevgiyi biraz daha artırır. ve her fener bayrağına sarılı tabutu görüşümde anlıyorum ki Fenerbahçeli ölürken bile terk etmez aşkını... Fenerbahçelilik bambaşkadır..onu ancak Fenerbahçeli olan bilir..bu renkleri özümseyeceksin..Fenerbahçemin havasını ciğerlerine teneffüs edeceksin..Fenerbahçem sana olan sevgimi anlatmaya kelimeler yetmiyor.. işte her şeyi anlatan resim..bizim sevgimiz budur..Çünkü Fenerbahçeliyiz..anlatılmaz yaşanır.. her zaman her yerde gururla haykırıyorum..her zaman her yerde en büyük Fener.. kimi sevgilisini sever..kimi evleneceği kızı sever..kimi nişanlasını,kimi yavuklusunu sever.. Gizlenmiş İçerikGörmek İçin Foruma Giriş Yapınız. ! Gizlenmiş İçerikGörmek İçin Foruma Giriş Yapınız. ! biz FENERBAHÇEMİZİ seviyoruz..ölümüne..karşılıksız..Gönülden Fenerbahçemize Bağlıyız..bu sevda bitmez..dar ağacında olsak bile son sözümüz Fenerbahçe diyecek kadar bağlıyız bu aşka..Fenerbahçem sen çok yaşa.. Sevgilimiz Fenerbahçemiz günü şimdiden kutlu olsun..o bizim kıyamadığımız,gözümüz,gözbebeğimiz..Fenerbahçem adına kurban olayım..renklerine hayran olduğum..asil aşkım benim..tüm sevgili Fenerbahçeli dostlarıma selamlarımı sevgilerimi sunuyorum.. sevgiler